Een jaar later… is a post from New York City Marathon 2008.

NYCMarathon certificaat is er! is a post from New York City Marathon 2008.

Het verslag van M-day en de dagen erna…
Na een wat onrustige nacht, ging het eerste alarm. Vandaag M-day, nu moet het echt gaan gebeuren. Aankleden en naar de lobby van het hotel, waar om half 6 's ochtends de bus vertrok naar Staten Island. Het was maar 2 graden, we hadden 4 lagen kleding aan plastic mee. Daar aangekomen door een aantal controles heen, ik had een eerder startnummer maar wilde met mijn loopmaatjes starten, ze maakte er geen probleem van zolang je maar lager start. Op het startterrein kon je koffie, thee, bagels, powerbars krijgen en er zijn zat wc's. Prima verzorgt allemaal. Het was alleen ontzettend koud. We hadden uitzicht op de Verrazano-Narrow Bridge, dat is de eerste van de 5 bruggen.
Om 9.30 moesten wij onze tassen inleveren, dus wat kleding alvast uit die we wilde bewaren voor na de loop. De rest aangehouden om niet helemaal verkleumd te starten.
De spanning stijgt en voor dat je het weet liepen we met zijn vieren over de start-matten. En dan gaat onze eerste marathon beginnen. Maar rustig beginnen om de spieren warm te krijgen. En onderweg wat kledingstukken uitgegooid, want het werd toch nog zo'n 12 graden, prima loopweer.
De Verrazano-Narrow Bridge is erg lang maar gaat toch geleidelijk om hoog en we zijn natuurlijk nog helemaal fris. En daarna Brooklyn in, het parcours hier is nog redelijk vlak en al een gezellige sfeer. En ja hoor de eerste plaspauze dat krijg je als je 4 uur in de kou hebt gestaan. We waren niet de enigste die er last van hadden bij de wc stonden rijen, nou dan maar een zijstraat in en tussen de auto's.
De stemming kwam er steeds meer in, de toeschouwers waren fantastisch. Lida, Anita, Ria, Marian het hele rijtje namen werden steeds opgenoemd.  En "Anita you can do it" en nog veel meer van deze kreten van de toeschouwers langs de kant.
We zaten nu helemaal in ons ritme en genoten van alle muziek, van rappers tot rockbandjes tot gospelkoren. Het was één groot feest. Alleen in de orthodoxe jodenwijk was het stil, de mannen met hoedjes en pijpenkrullen staken gewoon over of er niets aan de hand was.
En dan voor ons de Pulaski Bridge, voor dat we de brug op gaan nemen we nog even ons tweede gel en water. En dan een behoorlijk klimmetje, maar we zijn wel op de helft.
En op naar de volgende brug de Queensborro-Bridge, weer een behoorlijk klimmetje, sommige mensen gaan nu toch wel lopen. Ik was mijn loopmaatje kwijtgeraakt, maar het ging super de brug op, wel weer een behoorlijke klim. Maar dan hoor je de menigte al en draai je First Avenue op. Dit is super een brede straat met veel toeschouwers waar ook de Hollandse supporters staan. Je voelt je een ster, vooral als je naam geroepen word. Op naar de 30km en ik voel me erg goed. First Avenue in Manhattan is wel heel erg lang. Eindelijk de brug die ons naar de Bronx brengt. Er staat een groter neger, 'Welcome to the Bronx' te roepen. Even denk je dat je in een film beland bent.
Weer langs leuke muziek en goede band met trommels, maarja kan niet blijven kijken moet door en wil blijven lopen. En dan Harlem in, bij een parkje staat een groot gospelkoor, echt helemaal super, even een kippenvel gevoel, maarja kan niet gaan stoppen, hup Fifth Avenue op die leidt naar Central Park. Dit was toch nog wel even een zwaar stukje, klimmetjes en de benen gaan het nu toch wel voelen. En waar is die ingang nou in Central Park. Wat een lange weg. En dan zie ik ook nog een man niet lekker worden langs de kant, zag er niet goed uit, maar er waren wel mensen bij hem (loopmaatje 2 minuten achter me vertelde me dat hij gereanimeerd werd). Zat even in een kleine dip maar toen hoorde ik me naam, Lida, een ander loopmaatje liep achter me en hup de knop om en mee met haar. Het duurde lang maar daar was het 40 km punt, nog even doorgaan en dan weer het Central Park uit en de lange weg naar Columbus Circle en hup weer Central Park in. De weg gaat nog iets omhoog. Er word geschreeuwd en mijn naam word gegild, nog één keer high-fiven, wil nu gewoon naar de finish. En dan de finish, wat was ik blij, ik heb mijn eerste marathon gelopen. Mijn maatje was 23 seconden eerder gefinisht en wachtte me op. We vielen in elkaars armen, we hebben het gedaan, het is gelukt binnen de 5 uur en dan in een roes krijg je je medaille om, thermo-deken en een tasje met eten en je krijgt je tas met spullen terug, om snel wat warms aan te doen. Voelde ondertussen me mobiel al gaan, snel peter effe terug bellen en effe kort mijn verhaal vertelt en de uitslagen van de rest kreeg ik door. Ria en Marian zaten nog achter ons dus even gewacht. Foto's genomen. En dan door schuifelen met de mensenmassa mee het park uit en dan teruglopen naar het hotel.
Daar een heerlijke warme douche genomen, en met de taxi naar de after-party bij Times Square die Krooderreizen verzorgt had. Helemaal voldaan hebben we een lekker biertje/wijntje genomen. 

Maandag 3 november:
's Ochtends lekker ontbijten en de New York Times gekocht om te kijken of onze namen er in stonden. En ja hoor daar sta je dan.
Daarna de rondvaartboot genomen en de skyline van Manhattan bewonderd, langs Ellis Island, Vrijheidsbeelds, Brooklynbridge en daarna geshopt… Eigenlijk weinig last van onze spieren alleen trappetje op en af voelt wat stijvig.
's Avonds heerlijk gegeten bij een Italiaan met een fles prosecco.

Dinsdag 4 november:
Rustig ingepakt en lekker ontbijtje genomen, daarna naar de starbucks en met onze koffie door Central park gelopen, schitterend weer 17 graden. Lekker even gezeten. 's Middags met de bus naar JFK Airport waar we onze laatste dollars opmaken en dan terug naar Nederland…

Mijn eerste marathon, wat een ervaring en zeker in een stad als New York, met al die toeschouwers die je naar de finish toe schreeuwen.
Nu is het weer tijd voor andere dingen… maar ik denk niet dat het mijn laatste marathon zal zijn…

M-day en de dagen erna… is a post from New York City Marathon 2008.

DE START 

We did it!!!! is a post from New York City Marathon 2008.

Na ons even opgefrist te hebben op de kamer, lopen we met een groep naar het Javits Center. Hier halen we onze startnummers op en daarna in die grote hal shoppen, ontzettend veel runningspullen, dat je eigenlijk niet meer weet wat je wil. Terug in hotel nog wat gegeten en naar bed.

Vrijdag 31 oktober:
Weer vroeg op. Eerst lopen naar Central Park en een fotoshoot maken bij de finish. Daarna 7 km gelopen door CentralPark, o.a. het laatste gedeelte van het marathonparcours gelopen. Wel fijn om te weten hoe het einde van het parcours eruit ziet.
Ook erg leuk het isvandaag Halloween. In het hotel is het personeel verkleed en op straat kom je ook verkleden mensen tegen. Vandaag naar Times Square, St Patrick Cathedral, Rockefeller Center en daar naar Top of the Rocks met een schitterend uitzicht over de stad. ‘s middags naar Greenwich Village waar we wat eten bij de italiaan, daarna naar de Halloween parade, erg leuk. Naar 2 uur kijken wilde we toch wel weg, toch rekening houdend dat je ook nog een marathon moet lopen. Maar er was geen taxi meer te krijgen en de metro hadden ze afgezet. Dus een heel eind moeten lopen om een taxi te krijgen. Eigenlijk iets te vermoeiende dag geweest, maar wel heel leuk.

Zaterdag 1 november:
Weer een dag dichter bij de marathon.’s Ochtends weer vroeg op nu naar de Verenigde Naties voor deFriendship Run. Leuke sfeer en daarna een loopje van zo’n 5 km naarCentral Park.
Daarna in het hotel omkleden en weer wat bezienswaardigheden gaan zien. Natuurlijk eerst onze dagelijkse Starbucks koffie.
Dezekeer ons af laten zetten door de taxi bij Ground Zero, daar evenrondgekeken, het is nu eigenlijk één grote bouwput en niet echt eengezellige plek. Doorgelopen naar Wall Street en daarna naar Pier 17,lekker in het zonnetje gezeten en nog wat geshopt. De spanning begintnu toch wel iets te stijgen, morgen de marathon en ik ben eigenlijkbest moe. Einde dag naar het hotel om even bij te komen en ‘s avondsnog even pasta gegeten, spullen klaar gezet, wekkers gezet en slapen.

We zijn er… is a post from New York City Marathon 2008.

Zondag 2 november starten wij vanaf 10.20 uur (USA-tijd) is 16.20 uur (NL-tijd).
Op tv word de NYC-marathon uitgezonden op eurosport (de uitzending duurt van 15:00 tot 18:00 uur) en waarschijnlijk op NOS Studio Sport.
Ook via internet is het te volgen: Universal sports
Op de New York Marathon website kan je alle informatie vinden ook de results.

New York here we come is a post from New York City Marathon 2008.

Heel apart ze hebben mij in een andere groep ingedeeld dan de rest, terwijl we allemaal dezelfde eindtijd hebben opgegeven. Raar maar op zich is het geen probleem als ik in een latere groep start.
Ria heeft running-shirtjes geregeld met onze naam erop.
Nog 10 dagen, het word nu toch wel spannend.

Startbewijs is a post from New York City Marathon 2008.

De voorbereiding van de marathon is nu grotendeels klaar, het moet nu in New York gaan gebeuren. Raar dat we nu geen lange afstanden meer lopen. Al dat geloop ga ik misschien toch nog wel missen. Alhoewel ik ook wel is dacht in het weekend als de wekker ging ik wil nog niet. Vooral als het regende of als je moe uit je werk kwam was het soms toch best afzien. Voor een marathon trainen heb je toch wel enige discipline en doorzettingsvermogen nodig.
Er waren ups en downs. Het is ontzettend gaaf dat je 35km aan 1 stuk kan lopen, maar ook downs als je last van darmen en pijntjes krijgt onderweg en dan gaat denken waarom doe ik dit.
Nu de aankomende 2 weken afbouwen naar rustige duurloopjes, veel rust nemen en vooral niet ziek worden.

Dit was de route van vandaag (klik op plaatje voor vergroting).

Gelopen schema van oktober (6 t/m 2 weken voor M-day)

33 km en gelopen schema (6 t/m 2 weken voor M-day) is a post from New York City Marathon 2008.

Even wat anders is a post from New York City Marathon 2008.

Een citaat:
The last six weeks, it’s the time your mind starts playing tricks onyou. You lie awake at night, staring at the ceiling like a possum inthe headlights thinking, ‘l haven’t done enough. I’m tooold/fat/unfit/unprepared – whatever – to run a marathon. What was Ithinking? On and on it goes…

Maar gisteren heb ik, 35km gelopen, de langste afstand die we lopen. De eerste 20km ging prima, maar toen regen en daarna ging het niet echt super, had mijn dag niet echt, gewoon moe, nat en last van mijn maag, maar volgehouden. Verstand op nul en mijn trainingsmaatjes blijven volgen. Wat was ik blij toen ik de auto op de parkeerplaats zag staan. Zelfs onder deze omstandigheden had ik die 7km en 195m nog wel gehaald. Maar hopelijk voel ik me op M-day beter. Toch meer rust nemen en beter eten. Deze week ook maar is naar de sportmasseur. Mezelf maar is laten verwennen na alle inspanningen. Want er moet toch nog 2 weken behoorlijk gelopen worden en dan afbouwen. Het einde komt in zicht.

35 km en Short fat chick to marathon runner is a post from New York City Marathon 2008.